29-aug: Picota

Kriebel

En toen ging 't ineens heel snel! Half mei kregen we een e-mail van één van de makelaars in Monchique over een wel heel interessant object. "Kan het wachten tot wij er in oktober weer zijn?" "Nee, de verkoper wil er deze zomer vanaf." Oei... wat nu? Eind mei had ik een weekend in Nederland gepland staan en vanaf Rotterdam vlieg je makkelijker naar de Algarve dan vanuit Saint-Christophe, Charente. Ik ben er gaan kijken en kwam thuis met een enthousiast verhaal. Dat maakte Alex zo nieuwsgierig dat hij drie dagen later in de auto is gestapt en naar Portugal is gereden. "Hes, dit is 't! Het puntje van mn neus kriebelt!"

Spijkers met koppen

En ja, als dé kans zich dan voordoet, moet je spijkers met koppen slaan. In de vier dagen dat hij er geweest is, heeft Alex gelijk van alles geregeld: architect, advocaat, fiscale nummers, enz. In Portugal zijn ze - net als in Frankrijk - goed in bureaucratie en bovendien moet je oppassen voor corruptie. Het object ligt in ruraal gebied in een gemeente met alles bij elkaar 6.000 inwoners. Iedereen kent elkaar en niemand daar heeft er belang bij de boel te flessen en de streek een slechte naam te bezorgen. Neemt niet weg dat we alert zijn; het fiasco van Alex' eerste camping-avontuur doen we liever niet over.

Voorlopig koopcontract

Begin juli. Een maand later is het "contrato promessa" in de maak en mogen we gaan aanbetalen. Zo werkt dat in Portugal: wij doen twee aanbetalingen. Als de koop door onze schuld niet door gaat, zijn we dat geld kwijt. Gaat de koop door de schuld van de verkoper niet door, moet hij ons het dubbele terugbetalen. We gaan ervan uit dat het goed gaat en dat de overdracht half oktober plaats vindt. Dan zijn wij de eigenaren van 5 hectare overwoekerde helling op de Picota berg met twee ruïnes en een adembenemend uitzicht.

Brand

Begin augustus. Bosbranden bij Monchique. Met spanning speuren we het internet af naar informatie. Zou "ons" stuk land ook branden? We vinden een website met informatie van de Copernicus satelliet. Daaruit maken we op dat de zuidhelling van de Picota ook getroffen is. De hitte en de harde wind maken dat het vuur zich snel verspreidt. Uiteindelijk wordt ruim 27.000 hectare zwartgeblakerd. We sturen berichten naar de bekenden daar; antwoorden laten lang op zich wachten. De architect is gelijk de eerste dag Monchique al ontvlucht. Na een week of twee stuurt de makelaar foto's en de advocate vraagt of we de koop nog wel willen laten doorgaan. JA, natuurlijk!!

Op maandag 27 augustus ontvingen we eindelijk het "contrato promessa assinado"; champagne!

2 reacties

  1. Lieve Alex en Hester
    Ik heb weer het filmpje en de foto,s gezien , Gelukkig is er niet veel verbrand op dat stuk grond ,
    Hoe ver is die weg bij jullie ;;Huis:: vandaan ?
    Ik leef met de gedachten dat het best wel wat zal worden daar ..Het zal hard werken worden ,
    groetjes MA

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *