8-jan: Het zit erop!

Het dak

Eén van de belangrijkste onderdelen, natuurlijk. En een dak maken doe je bij voorkeur vóórdat het gaat regenen, dus we hebben ff vaart gemaakt deze week! Dinsdagmorgen kwam Antonio de dakplaten brengen en zeven uur later lagen ze - provisorisch vastgeschroefd - op de daken van het huis en de gîte. De folie en steenwol eronder gaan zorgen voor isolatie van zowel de kou als de warmte. Het geheel is zo gemaakt dat er geen sintels en brandende blaadjes onder kunnen waaien. Resultaat: de huizen zijn water- en vuurproef!

Honden-update

De jongens hadden 't best ff moeilijk met omschakelen van Picota naar En Campagne en drie weken later weer terug. Carlos heeft een ingebouwd klokje en hij heeft vooral last van het uur tijdsverschil. Maar ook de nieuwe omgeving was een dingetje. Openstaande schuren die naar katten ruiken, zijn natuurlijk bere-interessant! De buren in Essubras - behalve Jean-Pierre - vinden ze allemaal erg aardig. Terug op Picota vond Carlos het nodig om de hele nacht te blaffen... Gelukkig hield hij daar na een week mee op. Af en toe is er nog wel wat rivaliteit tussen Carlos en Pluto, maar het is leuk om te zien dat ze steeds betere vrienden worden en goed met elkaar optrekken.

Waar doen ze 't van?

Nu vragen sommige van jullie je misschien af "waar doen ze het van"? Nou, om te beginnen verkeren wij in de luxe positie dat we heel veel zelf doen. Alex heeft twee gouden rechterhanden. Zijn vuistregel: een derde van de investering is materiaal, twee derde is arbeid. En we hebben een doel, zijn lekker bezig en zien 't elke dag opknappen. Dat motiveert en geeft energie. Onze vaste lasten hier zijn laag: we hebben elektriciteit van zonnepanelen en fris water dat zo uit de berg stroomt en dat we verwarmen met een zonneboiler. Sommige dingen zijn hier duur, constructiehout bijvoorbeeld. Andere dingen zijn juist heel goedkoop: een kopje koffie kost € 0,60 en we kunnen met z'n 2-en buiten de deur eten voor - doe 'ns gek - € 15,00. Goed, we hebben 5 afgebrande hectares met 2 ruïnes aangekocht en advocaat-, notaris- en architectkosten gemaakt. Dat heeft best een aardig sommetje gekost, maar eerlijk is eerlijk: voor dat geld koop je in Nederland nog geen simpel rijtjes huis! Verder hebben we aardig wat geld uitgegeven aan de graafwerkzaamheden van Pedro, gereedschappen en materialen en ja, de bodem komt in zicht. Als het geld op is, hebben we altijd nog genoeg bomen te rooien. Dat kost alleen wat zweet en spierkracht. En de reserveringen stromen alweer binnen, dus vanaf mei gaan we weer vrolijk centjes verdienen op En Campagne. Centjes, die we vanaf oktober weer vrolijk gaan uitgeven aan de opbouw van ons nieuwe paradijsje!!

2 reacties

  1. Wat een grote stap alweer, geweldig.
    Wat leuk als je het zo ziet groeien.
    En wat een prachtige plek.
    We hopen dat het weer voorlopig zo blijft!!

    Groetjes Ank en Wim
    🌞🌞🌻🌻🌺🌺👍🏻

  2. Zo, dat ziet er strak uit. Sorry Alex, ik bedoel niet jouw lijf, alhoewel je voldoende krachttraining doet. Kijk trouwens wel liever naar het lijf van Hester 😜, maar goed. Harde werkers en mooie hulp.
    Wat zijn jullie honden toch prachtig. Lijkt me heerlijk ze om je heen te hebben.
    Met grote waarschijnlijkheid zullen we deze zomer jullie pot komen spekken.
    En Alex, plant in jullie paradijs geen appelbomen. Er zitten daar ook slangen… Je weet uit de overlevering, wat dat te weeg heeft gebracht.😆
    Veel suc6, geluk en liefde. Peet en Pat

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *